وقتی صحبت از میوه می‌شود، معمولاً تفاوت چندانی میان خوردن یک پرتقال و نوشیدن یک لیوان آب پرتقال قائل نمی‌شویم؛ اما یافته‌های یک مطالعه گسترده نشان می‌دهد شکل مصرف میوه ممکن است با سلامت قلب ارتباط داشته باشد.
به گزارش سیناپرس، پژوهشگران با بررسی عادات غذایی بیش از ۳۷۱ هزار آمریکایی دریافتند مصرف بیشتر میوه کامل با وضعیت بهتر برخی شاخص‌های سلامت قلب و عروق همراه است، در حالی که برای آب‌میوه ۱۰۰ درصدی چنین الگوی مشخصی مشاهده نشد.
در این مطالعه، افرادی که میوه کامل کمتری مصرف می‌کردند، بیشتر با فشار خون بالا، کلسترول بالا، بیماری عروق کرونر قلب و حمله قلبی مواجه بودند. این ارتباط پس از در نظر گرفتن عواملی مانند سن، درآمد، تحصیلات و مصرف سیگار نیز همچنان مشاهده شد.
اما داستان درباره آب‌میوه متفاوت بود. پژوهشگران نتوانستند ارتباطی پایدار میان میزان مصرف آب‌میوه ۱۰۰ درصدی و بیشتر بیماری‌های قلبی‌عروقی پیدا کنند. به این معنا که یافته‌های این مطالعه، مزیت احتمالی میوه کامل را برجسته می‌کند، نه اینکه آب‌میوه را عامل بیماری قلبی بداند.
چرا خوردن خود میوه می‌تواند متفاوت باشد؟
یکی از توضیحات احتمالی به فیبر موجود در میوه مربوط می‌شود. در فرایند آب‌گیری، بخش زیادی از فیبر از میوه جدا می‌شود؛ در حالی که خوردن میوه کامل، این فیبر را حفظ می‌کند. پژوهشگران احتمال می‌دهند وجود فیبر بتواند بر نحوه افزایش قند و انسولین پس از مصرف تأثیر بگذارد.
ترکیبات گیاهی موسوم به پلی‌فنول‌ها نیز ممکن است در این تفاوت نقش داشته باشند. با این حال، این موضوع در مطالعه حاضر مستقیماً اندازه‌گیری نشده و همچنان به بررسی‌های بیشتری نیاز دارد.
این پژوهش رابطه میان الگوی مصرف میوه و بیماری‌های قلبی‌عروقی را بررسی کرده است، اما نمی‌تواند ثابت کند که خوردن میوه کامل مستقیماً از بیماری قلبی جلوگیری می‌کند. همچنین برخی مطالعات پیشین، فوایدی برای مصرف آب‌میوه در سلامت قلب گزارش کرده‌اند.
بنابراین، پیام اصلی پژوهش ساده‌تر از آن است که بخواهیم آب‌میوه را حذف کنیم: اگر بین خوردن میوه کامل و گرفتن آب آن مردد هستید، شواهد این مطالعه ارتباط قوی‌تری میان مصرف میوه کامل و برخی شاخص‌های سلامت قلب نشان می‌دهد.
این مطالعه در مجله Current Developments in Nutrition منتشر شده است.
مترجم:ندا جوادهراتی
